Lieve mensen.

Natuurlijk is het al veel te lang geleden, dat ik schreef. Ik vind het zelf ook, maar er zijn van die tijden, dat niets lukt, er te veel dipjes zijn en ik nergens aan toe kom. Dat klinkt me zelf dan toch ook weer te gek in de oren, want ik heb het vreselijk druk op mijn manier, maar vraag me niet waarmee. Nou ja, bestuurswerk, tennissen, bridgen en daarvan allemaal bijkomen, zeg maar. "Vroeger" kon ik de hele dag doorracen, maar dat is er niet meer bij. Exe9n ding per dag en voor de rest ben ik dan uitgevloerd! Dat is heel erg wennen en ik vraag me af of me dat ooit lukt!

Soms heb ik een dag, dat ik me helemaal hartstikke ziek voel, verschrikkelijk. Kan het ene been niet voor het andere krijgen…….helemaal miserabel. Alleen in bed is het dan prima, hoewel ik me daar dan ook 80plusser voel, verdrietig en angstig ben. Dat sleept zich zo een beetje voort in de volgende dag en daarna voel ik me weer kiplekker en fit! Nou ja, wat een gezeur eigenlijk, want ik ben zo blij dat het verder goed met me gaat. Ik geniet van alle dingen, van het sporten, van de lentebodes, kinderen en kleinkinderen, vrienden, boeken enzovoort enzovoort. Van alle mooie dingen in het leven, gewoon van het hele leven. De computer doet wel erg gek aldoor, dus ik ga zo stoppen, voordat hij helemaal zegt: de groeten en tot ziens. Zeer binnenkort zal ik "echt" gaan schrijven! ik moet nu ook Jan verzorgen, die heeft een "operatie" achter de rug! Een hamerteen had hij, die is nu plat gepind! Pin moet drie weken zitten, dus dat betekent, strompelen met een reuzenschoen aan de zere voet! Heel zielig!

Tot gauw en liefs van Rita.